Kinderen maken veel goed, zeker voor single mama’s. Maar ook bij de ouder-koppels is bijna iedereen tevreden over het feit dat hij of zij kinderen heeft. En hoe loopt het met de opvoeding van die kinderen? En wat als de kinderen het huis uit zijn: hoe scoren de lege nest koppels?

Is er spijt?

De meerderheid van de koppels ervaart het niet hebben van kinderen niet als een gemis. 6 op 10 is immers tevreden met het feit dat hij of zij geen kinderen heeft. Bij de singles is dat net geen 5 op 10.

Als we inzoomen op de ouders, zal het niemand verbazen dat bijna iedereen tevreden is met het feit dat hij of zij kinderen heeft. Er is echter ook een kleine groep ouders die spijt heeft over het feit dat ze kinderen heeft:

• 1,5% bij de klassieke koppels
• 3% bij de nieuw samengestelde gezinnen

De jeugd van tegenwoordig

Ruim 90% van de ouders is tevreden over de verstandhouding met zijn kinderen maar 70% vindt dat opvoeden moeilijker wordt. Bij de NSG loopt dit aandeel zelfs nog hoger op.

Bijna 70% vindt dat kinderen vandaag te weinig discipline krijgen en verwend zijn.
De helft vindt dat kinderen minder respect hebben voor hun ouders dan vroeger.
Ouders zijn iets gematigder maar oordelen wel in dezelfde strekking. Het is dus niet zo dat enkel mensen zonder kinderen kritiek spuien over de opvoedingswaarden.

Hebben we te weinig tijd voor opvoeding?

Zijn er voorkeuren binnen het gezin?

Ongeveer 40% stelt dat vrouwen hun kinderen liever zien dan hun partner.

“Als je als vrouw moet kiezen tussen aandacht voor je kinderen of voor je man, kies je toch meestal eerst voor je kinderen, met als gevolg een schuldgevoel naar je man…”

En toch wordt de relatie met de partner als bepalend gezien voor het gezinsgeluk.

1 op 4 ouders zegt dat mensen met meerdere kinderen een voorkeurskind hebben.
50% vindt het ook normaal dat iemand zijn eigen kinderen liever ziet dan zijn stiefkinderen. 50% van de respondenten uit nieuw samengestelde gezinnen beaamt dit.

En als de kinderen het huis uit zijn?

Koppels zonder kinderen melden de grootste mate van intimiteit, respect en warmte. Bij lege nest koppels vinden we deze in de geringste mate.

Eenzaamheid is het sterkst aanwezig bij lege nest koppels en het minst genoteerd bij de koppels zonder kinderen. Koppels wiens kinderen het nest verlaten hebben zijn ook het minst tevreden over hun partnerrelatie en seksleven.

Hoe kan de moeilijke gezinssituatie bij sommige van de koppels met uithuizige kinderen verklaard worden? Alvast niet door het simpele feit dat de kinderen het huis uit zijn. Deze categorie gaat immers minder dan de anderen akkoord met de stelling “Mensen vallen in een zwart gat als hun kinderen het huis uit zijn”.
Het is evenwel niet ondenkbaar dat een koppel samen kinderen grootbrengt, te weinig tijd met elkaar doorbrengt en zo een ongezonde fundering legt voor relationele problemen die uitvergroten als de kinderen het huis uit zijn.